Απο μικρός, είχα άσχημες εμπειρίες που δεν έιχα κατανοήσει, πόσο μπορούσαν να συμβάλουν, στην ίδια μου ζωή... Μου άρεσε να κάνω παρέα με κοπέλες, γιάτι τα υπόλοιπα αγόρια, με παρενοχλούσαν με τον πιο βασανιστικό τρόπο.. Τον ψυχολογικό πόλεμο.. Μέγαλωσα στο να φοβάμαι, το πρόσωπο της κοινωνίας, στο άγχος και στη στεναχώρια.. Έψαχνα να βρώ, τι λάθος είχα.. Αν μπορούσα να το διορθώσω... Βλέπω straight ζευγάρια, να είναι τόσο ευτιχισμένα, και έγω να μήν μπορώ να δώσω την καρδιά μου, στο άτομο που αγαπώ... Ζω σ'ένα μικρό χωριό, όπου οι προκαταλήψεις, είναι ακόμη στο παρασκήνιο.. Δε θέλω πιά να κρύβομαι, αλλά φοβάμαι να ''βγώ'' έξω... Δεν ξέρω ποιός ειναί πραγματικά ο εαυτός του, γιατί στην κοινωνία που ζώ, όλοι φοβούνται.. Φοβούνται την άρνηση, φοβούνται τη μοναξιά.. Με αποτέλεσμα να κλείνονται σ'ένα κέλυφος.. Ένα μανδύα, που τους βαραίνει την καρδιά. για το υπόλοιπο της ζωής τους... Όμως, ελπίζω... Σ'ένα καλύτερο αύριο... Όπου δε θα υπάρχει πλέον, καμοία προκατάληψη, και όλοι θα ζούν χαρούμενα...
Και γι'αυτό το λόγο, ευχαριστώ την Accept, επειδή στα μάτια μου είναι, μιά σπιθαμή ελπίδας, γιατί θα πολεμούν , για τα άτομα, που δέν παύουν να ελπίζουν...



Recent comments
1 day 15 hours ago
2 days 2 hours ago
6 days 7 hours ago
6 days 14 hours ago
1 week 9 hours ago
1 week 1 day ago
1 week 2 days ago
1 week 2 days ago
1 week 3 days ago
1 week 3 days ago